Lidy Stoppelman beleefde bijzondere momenten in 1952
De 92-jarige Lidy Stoppelman uit Zandvoort, de eerste Nederlandse kunstschaatsster op de Olympische Winterspelen, blikt met trots terug op haar deelname in 1952 in Oslo. Hoewel ze geen medaille veroverde, beschouwt ze de ervaring als waardevol.
In de schaatssport zijn namen als Sjoukje Dijkstra en Joan Haanappel bekend, maar Lidy Stoppelman blijft relatief onbekend ondanks haar indrukwekkende prestaties. Ze was aanwezig op de Olympische Spelen in een tijd waarin kunstschaatsen minder in de belangstelling stond.
“Het was een hele eer om naar de Olympische Spelen te mogen gaan,” zegt Lidy met een glimlach. Ze herinnert zich dat er destijds weinig aandacht was voor haar sport. “Ik krijg nu veel meer aandacht dan toen!” Het enthousiasme van haar leeftijdsgenoten in Oslo maakte veel goed. “Ik voelde me daar vrij tussen mijn leeftijdgenoten, uit alle landen,” herinnert ze zich.
Haar tijd in Oslo was niet alleen gevuld met schaatsen, maar ook met de dagelijkse routine van trainen en naar school gaan. Avondjes uit waren er nauwelijks. “Mijn moeder, die ook in Oslo was, vond het allemaal prima,” zegt ze. Lidy viel op tussen de jongens: “Ze probeerden me te versieren. Maar ik was ook een bloedmooie meid met mooie lange benen.”
De ondersteuning vanuit het Nederlands team liet te wensen over. Het langebaanschaatsen had destijds prioriteit, waardoor Lidy niet de zorg kreeg die ze nodig had. “Ik had spierpijn, maar kreeg geen masseur. De Zweden hebben me toen geholpen,” vertelt ze. Haar moeder maakte haar outfits, inclusief het zelf naaien van de Nederlandse vlag op haar kleding.
Hoewel Lidy veel herinneringen heeft aan de Spelen, zijn sommige momenten vaag geworden. Beelden van de openingsceremonie maken haar twijfelen of ze aanwezig was. “Volgens mij niet. Ik weet ook niet meer wie het vuur heeft ontstoken.” Wat ze zich echter goed herinnert, is de muziek waarop ze haar kuur reed: ‘La forza del destino’, een ouverture van Verdi.
Na haar deelname ontving Lidy een diploma met daarop de Olympische ringen als bewijs van haar aanwezigheid in Oslo. Hoewel ze geen medaille won, had ze dit ook niet verwacht; haar kuur verliep niet vlekkeloos.
Aanstaande weken kijkt Lidy uit naar het volgen van het kunstschaatsen op de Olympische Spelen. “Ik weet niet of en wanneer het uitgezonden wordt, maar een vriendin geeft me een seintje.” Voor Lidy is deze sport nog steeds een belangrijke bron van vreugde en trots.
