Zoektocht naar nierdonor brengt onverwachte hoop
Ramón Brands (50) uit Haarlem, die in maart van dit jaar ernstig ziek werd, vindt steun en mogelijk een nierdonor via sociale media. Na weken van onzekerheid en intensieve medische behandeling, wacht hij nu op de bevestiging of de potentiële donor een match is.
Ramón woont in Parkwijk, nabij het Beatrixplein. Hij werkte jarenlang met veel toewijding als beveiliger in Amsterdam, maar zijn gezondheid begon in maart snel achteruit te gaan. “Ik voelde me al een tijd moe, maar op 25 maart ging het mis. Ik versliep me voor het eerst in jaren en dat was een teken dat er iets niet klopte,” vertelt hij.
De situatie escaleerde snel; zijn werkgever had zich zorgen gemaakt en schakelde de politie in. Binnen korte tijd lag hij op de intensive care in Haarlem, later verhuisd naar Hoofddorp voor gespecialiseerde zorg. De diagnose was ernstig: Ramón leed aan acuut nierfalen. “Ik heb echt gevochten voor mijn leven,” zegt hij. Na een lange ziekenhuisopname werd hij op 1 mei ontslagen, maar sindsdien is hij afhankelijk van dialysebehandelingen in het ziekenhuis, die hem vier uur per keer kosten.
De dialyse is zwaar voor de 50-jarige Haarlemmer. “Ik ben nog jong en kan dit niet jarenlang volhouden. Na een sessie kan ik soms de rest van de dag niet meer functioneren,” legt hij uit. Een niertransplantatie zou zijn leven aanzienlijk verbeteren, maar de wachtlijst voor orgaantransplantaties is lang en vaak krijgt men een nier van een overleden donor. Daarom besloot Ramón zelf actie te ondernemen.
“Een nacht had ik een idee om mijn zoektocht te versnellen. Ik plaatste een oproep op LinkedIn, die werd gedeeld door bekende collega’s zoals Art Rooijakkers en Diana Matroos. De oproep heeft inmiddels 250.000 mensen bereikt,” zegt Ramón trots.
Tot zijn grote verrassing meldde zich al na twaalf dagen een mogelijke donor. “Ik ben zelf al onderzocht in het ziekenhuis. Nu moet er gekeken worden of de donor ook geschikt is voor een transplantatie,” vertelt hij. De spanning is voelbaar: “Het wachten is verschrikkelijk en ik heb er buikpijn van.”
Als het allemaal goed gaat, beschouwt Ramón de donor als een vriend voor het leven. “We hebben dagelijks contact en als dit achter de rug is, wil ik me inzetten om orgaandonatie bekender te maken. Te veel mensen overlijden omdat er geen donor beschikbaar is,” voegt hij toe.
De Nierstichting reageert positief op Ramón’s zoektocht. Directeur Tom Oostrom benadrukt dat er momenteel ongeveer 1.200 mensen op de wachtlijst staan voor een donornier, met een gemiddelde wachttijd van 2,5 jaar. “Een nier van een levende donor heeft bovendien een veel langere levensduur dan die van een overleden donor,” legt hij uit.
Ondertussen werkt Ramón aan zijn biografie over deze ingrijpende periode in zijn leven. De eerste 150 pagina’s liggen al klaar en hij hoopt hiermee anderen te inspireren.