Hoger beroep afgewezen door Gerechtshof Amsterdam
Een groep vrouwen die beweert gedwongen te hebben gewerkt in kloosters van de Zusters van de Goede Herder, ontvangt ook na hoger beroep geen schadevergoeding. Het Gerechtshof Amsterdam heeft vastgesteld dat de aanklacht van de vrouwen inmiddels verjaard is.
Twee jaar geleden werd in de rechtbank al beslist dat de zaak verjaard was. De vrouwen, die tussen 1951 en 1979 in meerdere kloosters verbleven, waaronder Huize Maria Immaculata in Bloemendaal, hebben herhaaldelijk geklaagd over hun omstandigheden. Deze kloosters waren bedoeld als veilige havens voor uit huis geplaatste meisjes, maar volgens de negentien deelnemers aan de rechtszaak werden zij vaak gedwongen lange werkdagen te verrichten.
De beschuldigingen van dwangarbeid zijn onderbouwd door twee hoogleraren die onderzoek hebben gedaan naar de situatie in deze kloosters. Ondanks de ondersteuning van deskundigen heeft het Gerechtshof geoordeeld dat de vrouwen geen recht hebben op een schadevergoeding. De rechter oordeelde dat de zaak voldoet aan de voorwaarden van verjaring en dat er geen nieuwe feiten zijn die deze verjaring kunnen omkeren.
Volgens het Gerechtshof zou de schade die de vrouwen hebben geleden pas veel later aan het licht moeten zijn gekomen, wat niet het geval is. Dit besluit betekent een teleurstelling voor de betrokken vrouwen, die hoopten op erkenning van hun ervaringen en een financiële compensatie voor hun geleden leed.
De context van deze uitspraak raakt aan een breder maatschappelijk probleem rondom de behandeling van kwetsbare groepen in de samenleving. Het laat zien hoe belangrijk het is om aandacht te blijven besteden aan de geschiedenis en gevolgen van dergelijke situaties, vooral in regio’s zoals Haarlem waar deze kloosters actief waren.