Yvonne zorgt met liefde voor haar viervoeters
Het kattenpension van Yvonne Heiligers, gelegen langs de Leidsevaart in Haarlem, viert op 1 april zijn 25-jarig bestaan. Het pension is een bekend adres voor kattenliefhebbers uit de regio en ver daarbuiten.
Yvonne, die door klanten vaak Yvon wordt genoemd, runt het pension grotendeels alleen. Op rustige dagen heeft ze enkele katten in haar zorg, maar tijdens de drukke vakanties kan ze niet altijd alle verzoeken honoreren. Toch heeft ze soms een uitzondering gemaakt, zoals in het geval van een klant die op Schiphol werd aangehouden.
Na een aantal stages bij een dierenasiel en een dierenarts besloot Yvonne in april 2001 haar droom waar te maken en opende ze haar eigen kattenpension. “Met de hulp van mijn zoons hebben we folders verspreid. Ik was erg nerveus, maar vanaf de eerste dag liep alles vanzelf,” vertelt ze met trots.
Klanten komen niet alleen uit Haarlem, maar ook uit omliggende plaatsen zoals Amsterdam en Uitgeest, en zelfs uit Limburg. Een vaste klant uit Limburg komt telkens terug met zijn kat, wat getuigt van het vertrouwen dat men in Yvonne heeft. Naast het pension woont Yvonne ook met een Britse korthaar en een hond, die beiden in haar woning rondlopen. “Mijn kat vindt het niet fijn om tussen andere katten te zijn, en mijn hond laat ik hier ook niet loslopen,” aldus Yvonne.
Yvonne houdt via beveiligingscamera’s toezicht op het pension wanneer ze even naar haar woning gaat. Ook via sociale media houdt ze de baasjes op de hoogte van hun huisdieren. Haar vriendelijke uitstraling en zorgvuldige omgang met de dieren zorgen ervoor dat klanten graag terugkomen. “Het is soms lastig om een goed pension te vinden. Bij Yvon is het altijd goed,” zegt een tevreden klant uit Haarlem.
Nu Yvonne 65 jaar is, overweegt ze om haar werkzaamheden geleidelijk af te bouwen. “Ik voel me nog fit, maar misschien ga ik van maximaal twintig naar vijftien katten,” lacht ze. Ze heeft wel eens stagiaires gehad, maar dat beviel haar niet goed. “Ik ga voorlopig nog door.”
Het bijzondere verhaal over de klant van Schiphol illustreert Yvonne’s toewijding. Tijdens een telefoontje vanuit de gevangenis maakte deze man zich zorgen om zijn kat. Ondanks dat het pension vol zat, besloot Yvonne hem te helpen. “Als je in zo’n situatie als eerste aan je kat denkt, dan heb je echt een goed hart,” zegt ze. Enkele weken later stond de man weer bij haar aan de receptie en vertelde hij dat hij slechts voor een verkeersboete was aangehouden. Met een knipoog voegt Yvonne toe: “Sindsdien rijd ik in een heel dure auto.”
