Gerry Bouma’s juridische overwinning blijft relevant
De 73-jarige Gerry Bouma, een stewards van KLM uit Haarlem, vocht in de jaren ’70 tegen een loonkloof die haar maandelijks 800 gulden minder opleverde dan haar mannelijke collega’s voor hetzelfde werk. Haar juridische strijd resulteerde in 1992 in een overwinning, wat leidde tot een nabetaling van twee ton en de mogelijkheid om haar droomhuis in Heemstede aan te schaffen.
Het verhaal van Gerry is meer dan drie decennia later nog steeds actueel. In 1992 bedroeg de loonkloof tussen mannen en vrouwen ongeveer 22 procent. Hoewel deze kloof inmiddels is verkleind, bedraagt deze nu nog steeds 8,3 procent, wat aantoont dat de strijd voor gelijk loon nog lang niet voorbij is.
Gerry begon haar loopbaan bij KLM op twintigjarige leeftijd, nadat ze twee keer was uitgeloot voor de studie journalistiek. In 1973 tekende ze een contract voor vijf jaar en tien maanden, omdat vrouwen destijds beperkt waren in hun loopbaanmogelijkheden bij de luchtvaartmaatschappij. Dit veranderde in 1976 met het Internationale Jaar van de Vrouw, toen KLM gedwongen werd om ook vrouwen een contract voor onbepaalde tijd te bieden en hen promotiekansen te geven.
Hoewel haar situatie verbeterde met het vaste contract, ontdekte Gerry al snel dat de ongelijkheid bleef bestaan. Mannen met dezelfde functie als zij verdienden nog altijd aanzienlijk meer. Dit zette haar aan tot actie; ze verdiepte zich in wetgeving en studeerde politicologie naast haar werk. Hierdoor ontdekte ze dat de Wet Gelijk Loon en later de Wet Gelijke Behandeling haar jurisprudentiële mogelijkheden boden.
Haar juridische strijd begon toen ze samen met feministisch advocate Gabi van Driem een rechtszaak aanspande. Hoewel de Commissie gelijke behandeling haar aanvankelijk in het gelijk stelde, wezen zowel de kantonrechter als de rechtbank haar zaak af. Gerry gaf echter niet op, ondanks negatieve reacties van sommige mannen die haar strijd als een bedreiging zagen.
Na vijf jaar juridische strijd ontving Gerry uiteindelijk vijf jaar aan achterstallig loon, terwijl anderen in dezelfde situatie tot twee jaar aan nabetaling kregen. Deze financiële compensatie stelde haar in staat om haar droomhuis in Heemstede te kopen, iets wat anders onmogelijk was geweest.
Ondanks de rechtszaak bleef Gerry tot haar pensioen bij KLM werken, omdat ze plezier hield in haar werk. “Mijn werkplezier heeft niets te maken met de rechtszaak”, zegt ze over haar lange carrière bij de luchtvaartmaatschappij.
Met de invoering van de nieuwe Wet loontransparantie wil de overheid dat bedrijven vanaf 2027 openheid geven over salarissen. Gerry toont zich kritisch over deze maatregel en pleit ervoor dat alle functies en bijbehorende salarissen openbaar moeten zijn. “Alleen dan sta je als werknemer sterk tegenover een werkgever”, aldus Gerry.
Ondanks haar overwinning blijft Gerry zich inzetten voor gelijke beloning. “Ik ben feminist en dat is nog steeds hard nodig. We zijn er nog lang niet”, concludeert ze vastberaden.